Vanaf augustus 2008 ging Spelersgroep Ernst (voortaan zonder Serieus) aan de slag met een pak jongeren van Larf! In een gebalde maar intensieve periode proberen we samen een versie van ‘Yvonne’ in elkaar te timmeren. Monika, Koen en Bas spelen. Mieke zet het in scène. Meer info op larf.be. reserveren via info@larf.be
Yvonne
van Witold Gombrovicz
In een koninkrijk waar alles schijnbaar goed gaat, verveelt de prins zich te pletter. Als de aartslelijke Yvonne toevallig zijn pad kruist, besluit hij uit balorigheid zich met haar te verloven. Gewoon, omdat er es iets zou gebeuren. Zijn daden hebben een grote impact op het land en voornamelijk de hofhouding. Iedereen heeft commentaar. Behalve Yvonne, die zwijgt.
Prins: "Maar kijk dan hoe ze erbij zit. Pas nu, nu ik naar haar kijk, voel ik me werkelijk prins, prins tot in mijn botten. Tot nog toe voelde ik mij op z’n hoogst baron ... en niet eens zo ne goeie ... maar nu! ... Blijkbaar leer je je eigen superioriteit pas kennen, wanneer je een zeer minderwaardig iemand hebt opgescharreld. Prins zijn in de ogen van anderen is niets ... Ik wil prins zijn voor mezelf."
Yvonne confronteert iedereen met de absolute lelijkheid in zichzelf. Ze is de spiegel van de diepste donkerste vlek op éénieders ziel. Er is maar één oplossing: ze moet dood!!
Prins: "Zij houdt van mij omdat ik haar niet kan verdragen – juist daarom. Nee. Zeg van niet, zeg dat je niet van me houdt. (zij zwijgt) Als je van me houdt, dan ... word ik door haar bemind. En als ik door haar bemind word, dan ... ben ik haar beminde. Ben ik in haar. Heeft zij mij in zich. Hoe kan ik haar dan minachten, als zij van mij houdt? Ik kan haar niet minachten, als ik haar beminde ben! En ik dacht nog wel dat ik van mezelf was ... in mezelf woonde ... en dan: klak! Ze heeft me gevangen ... en ik zit in haar als in een val!"